« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫هی، برونو، اون هیکل ‫ سوسولیت رو نزدیک تر بیار.
‫اونجا.
‫داری چه غلطی میکنی؟
‫بذار بهت نشون بدم، نگاه کن.
‫محکم ‌تر، بالاتر، همتون شُل و ولید.
‫هی پسر، باید جق زدن رو بس کنی. ‫شما بچه‌ ها توی مدرسه ورزش نمیکنید؟
‫- ما ژیمناستیک کار میکنیم. ‫- ژیمناستیک؟
‫عجب یه مشت عوضی‌.
‫یالا، اونجا.
‫بهشون نشون بده که تو هم خایه داری.
‫ببین، عمو تازه بیدار شده.
‫- دارم به شهر میرم، کارل. ‫- آره؟ بیا اینجا.
‫گفتم، بیا اینجا.
‫- دیشب چه اتفاقی افتاد؟ ‫- منظورت چیه که دیشب چه...
‫- ماشینم! ‫- من کلوب بودم.
‫ماشینم، مثل دیوونه ‌ها رانندگی ‫ کردی و زدی داغونش کردی!
‫- یادم نیست! ‫- یادم نیست، یادم نیست.
‫- احمقِ عوضی، خب، ولش کن. ‫- اوه، هی...
‫بجنب برونو، بندازشون!
‫آفرین، همینه.
‫پس اون یارو کجاست؟
[ شکار ] [ فصل اول : قسمت چهارم ]
‫میخواستم قبل از اینکه بیدار بشی برم، ‫ ولی شب سختی داشتم...
‫چرا میخواستی بری؟
‫اینجا خونه‌ تو هم هست.
‫فکر کردم که...
‫شاید بخوای تنها باشی.
‫- شاید احتیاج به زمان داری تا فکر کنی. ‫ - فکر کردن به چی؟
‫این حقیقت که میتونستم هزار بار ‫بهت خیانت کنم و بی‌ وفا باشم...
‫و اینکه این کار رو نکردم چون به نظرم ‫ پیش‌ پا افتاده، غم ‌انگیز و مسخره‌ست؟
‫فکر کنم میدونم توی سرت چی میگذره.
‫و فقط میتونم تصور کنم چه حسی داری.
‫تو نمیدونی من چه حسی دارم.
‫نمیدونی.
‫اون موقع ‌ها رو دوست داشتم...
‫وقتی هشت بار توی روز ‫با هم رابطه داشتیم.
‫وقتی سفر میرفتیم. ‫وقتی مال همدیگه بودیم.
‫باز هم، باید بیشتر میجنگیدیم.
‫با روزمرگی میجنگیدیم...
‫زندگی خانوادگی، بچه‌ ها...
‫کار...
‫ولی ببین، من احمق بودم چون...
‫خیلی مطمئن بودم...
‫که با وجود تمام اینا...
‫چیزی که بینمون بود خیلی خاص بود.
‫خیلی خاص.
‫پس وقتی با اون چشم ‌های مظلومت ‫ بهم نگاه کردی و بی ‌خبر تنهام گذاشتی...
‫چون مجبور بودی با عجله به بیمارستان بری ‫ تا اون رو ببینی، خب، پیش خودم فکر کردم...
‫اون محبتی که فکر میکردم بینمونه، ‫ اون داره با اون تقسیمش میکنه.
‫و بابت این هیچ‌ وقت نمی‌بخشمت.
‫ولی میخوام بدونی که دوستت دارم.
‫حالا میخوای چیکار کنی؟
‫میخواستم...
‫میخواستم به خاطر بچه ‌ها ‫عاقلانه رفتار کنیم.
‫و اینکه...
‫اگه بتونی مراعاتم رو بکنی...
‫فقط یه ذره...
‫تا پاک دیوونه نشم.
‫باشه.
‫من دارم به سر کار میرم. ‫روز خوبی داشته باشی.
‫چه خبر، رودی؟ امیدوارم خیلی ‫بهت سخت نگذشته باشه.
‫آره، حتماً.
‫غر نزن، دیگه آزاد شدی.
‫دیگه گله و شکایتی نباشه.
‫بابات میخواد تو رو ببینه.
‫سلام، برونو، چه خبر؟
‫داری چیکار میکنی؟ ‫ برای شکار گراز آماده میشی؟
‫خب، پس کی قراره یه شب رو ‫ با هم توی آپارتمان بگذرونیم؟
‫خیلی دلم میخواد، ولی بابا ‫میگه این کار در شأنم نیست.
‫در شأنت نیست؟ ‫ پس اصلاً چی در شأنته؟
‫لعنتی.
‫واقعاً داری این کار رو میکنی؟
‫چرا هی اسم تتو میکنی؟ ‫پاک کردنشون کلی دردسر داره.
‫خفه شو لعنتی.
‫- تو آنژی؟ ‫- آنژی ‌ام، احمق.
‫این لقبیه که بابات بهم داده. ‫مخفف آنژلیکه.
‫تو که اصلاً سواد نداری. ‫حتی دبیرستان رو هم تموم نکردی.
‫هی، گند زدی مرد. ‫حرف آی رو جا انداختی.
‫اینجا نوشته آنژ.
‫لعنت بهش، این احمقِ عوضی نوشته آنژ!
‫کارل، نمیتونی بذاری این ‫ کار رو باهام بکنه، مگه نه؟
‫نذار این احمقِ کثافت ‫رابطه‌مون رو خراب کنه.
‫- میتونی درستش کنی؟ ‫- میخواد چیکار کنه؟ روش خط بکشه؟
‫- خیلی افتضاح میشه. ‫- خفه شو!
‫هر دوتاتون بیرون برید، هی، ‫تو هم این رو بعدا درست میکنی.
‫باشه.
‫رودی.
‫بیا اینجا.
‫اگه حرفی داری، مستقیم ‫توی روم بگو، باشه؟
‫بشین.
‫اسمم چیه؟ ‫ بهم بگو اسمم چیه هان؟
‫تا حرفم تموم نشده، ‫ یه کلمه هم نگو، فهمیدی؟
‫قبلاً در موردش با هم ‫ حرف زده بودیم، رودی.
‫ولی انگار باید همه‌ چی رو از اول ‫ بهت بگم چون واقعاً مایه عذابی.
‫مجبور شدم با مامان و بابای اون پسره ‫ حرف بزنم تا شکایتشون رو پس بگیرن.
‫بهشون گفتم تو نمیتونستی اون کار رو کرده ‫باشی چون اصلاً توی اون مهمونی نبودی.
‫و اینکه پیشم بودی و داشتیم ‫با هم وقت میگذروندیم.
‫و جواب داد؟
‫بابای پسره گفت همش ‫ یه سوء تفاهم بزرگ بوده.
‫که شاید پسرش عقلش رو از دست داده بوده.
‫لعنتی، رودی، فکر نمیکنی خودم ‫به اندازه کافی بدبختی دارم؟
‫تک تک روزهای لعنتیِ زندگیِ کوفتیت!
‫هنوز با اون مزخرفاتت ‫داری روی اعصابم میری!
‫- عوضی... ‫- تو مایه عذابی، رودی!
‫مایه عذاب و یه تن ‌لشی.
‫فقط قرار بود یه چیز ‫ از خونه‌ پدر زنت بیاری.
‫همون یارو دِلوال.
‫و تو داری با دختر اون کثافت لاس میزنی.
‫- من لاس نمیزنم، من... ‫- داری میزنی و فکر میکنی من احمقم.
‫لعنتی، فکر میکنی به همین راحتیه؟
‫دقیقاً دارم همین رو میگم، آره.
‫یه تن‌ لشِ به تمام معنایی.
‫یادت نره رودی.
‫من میتونم از دردسر نجاتت بدم، ولی ‫همونجوری هم میتونم دوباره توش پرتت کنم.
‫فهمیدی؟
‫حالیت شد؟
‫نمیتونی فقط اونجوری سرت رو تکون بدی!
‫مثل یه احمقِ لعنتی!
‫باید بشنوم که خودت به زبون میاری.
‫- که میدونی باید چیکار کنی. ‫- میدونم.
‫میخوای یکی از اسلحه ‌هاش رو بدزدم؟
‫خودشه.
‫خیلی بهتر شد.
‫میتونم برم؟
‫آره.
‫- بنال، خفه شو! ‫- برو گمشو!
‫- چرا اینجوری نگاهم میکنی؟ ‫- همینجوری.
‫در عوض بیا یه کمکی بهم برسون.
‫باشه.
‫بابا، یه خانمی بیرون منتظره.
‫- ازش استفاده نکن، هنوز کارم تموم نشده. ‫- باشه.
‫- کیتی؟ ‫- آقای دلوال.
‫- تو اینجا چه غلطی میکنی؟ ‫- سلام.
‫دوست هات تو رو فرستادن؟
‫آره، میدونستم از دیدنم غافلگیر میشی.
‫اومدم تا با هم معامله کنیم.
‫سر در نمیارم.
‫خب، بیا معامله کنیم.
‫چجور معامله ‌ای؟
‫خیلی خب، خیلی ساده‌ست.
‫مایکل تمام پول‌ ها رو داشت، خب؟
‫اون هزینه‌ خرید و خوردنی ها رو میداد. ‫ کلاس‌ های بچه‌ ها، پوشک، غذا، همه‌ چی رو.
‫الآن که اون رفته، من این کار رو ‫ برای بچه‌ ها میکنم، نه برای خودم.
‫ولی این چه ربطی بهم داره؟
‫مشکل من نیست.
‫فقط دارم تا وقتی که بتونم ‫ یه کار پیدا کنم، ازت کمک میخوام.
‫در ضمن، اون آگهیت رو برای ‫شغل صندوق ‌داری دیدم.
‫ببین، من واقعاً دارم دنبال کار میگردم.
‫خیلی خب، تو آدم زرنگی هستی. ‫اومدی ازم پول بخوای.
‫- ۲۰ هزار یورو. ‫- ۲۰ هزار یورو؟
‫- ۲۰ هزار یورو. ‫- مگه پاک عقلت رو از دست دادی؟
‫فکر میکنی ۲۰ هزار یورو ‫ برای جون یه آدم زیاده؟
‫شماها چهار نفرید و من الان به خاطرتون ‫نمیتونم از پس مخارج زندگی بر بیام.
‫تو، من و خانواده‌م رو توی توالت ‫انداختی و سیفون رو هم کشیدی.
‫پس متأسفم، ولی توی دنیای من، ‫باید گندی که زدی رو درست کنی.
‫- روال کار همینه. ‫- الان میام عزیزم.
‫به حیاط برگرد.
‫ما کسی رو نکشتیم، دوست هات ‫ دارن زندگیمون رو سیاه میکنن.
‫همش دارن تهدید به مرگ میکنن.
‫- تهدید به مرگ؟ ‫- گمشو.
‫مگه الان مردی؟ ‫نه، نمردی.
‫بیا، این رو بگیر. ‫فکر کنم مال دوستت باشه.
‫تماس از خونه‌ سایمون.
‫سایمون؟
‫آره.
‫وایسا، آروم باش.
‫نه، ندیدم زنگ زدی.
‫چی شده؟
‫چرا جواب نمیده؟ ‫ نمیدونم کجاست!
‫شاید داره پسرش رو به مدرسه ‫ می‌بره یا شاید هم آنتن نداره!
‫سایمون، سایمون، منم. ‫بهم زنگ بزن، اوضاع خیلی خرابه.
‫هی، همین امروز به دوستت زنگ ‫ بزن وگرنه میکشیمش، فهم...
‫شنیدی چی گفت، مگه نه؟ ‫باید بهش زنگ بزنم.
‫- وایسا. ‫- چجوری پول رو جور کنیم؟
‫وایسا، قدم به قدم پیش میریم. ‫نگران پول نباش.
‫ولی قبل از اینکه دوباره بهش زنگ بزنی، ‫باید به چیزی که میخوای بگی فکر کنی.
‫اول، حالش رو بپرس و ازش ‫ بخواه که گوشی رو بهش بده.
‫ولی مهم‌ تر از همه، ازش بپرس که ‫مبادله چجوری انجام میشه، باشه؟
‫یالا، زنگ بزن.
‫هی، حالت خوبه؟ ‫میتونی از پسش بر بیای، مگه نه؟
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫دوباره روی بلندگو بذارش.
‫بالاخره زنگ زدی.
‫تو کی هستی؟
‫من همونی ام که رفیقت رو ‫مثل خوک سر می‌بره...
‫- اگه پول رو نیاری. ‫- میخوام باهاش حرف بزنم.
‫- سایمون، خودتی؟ ‫- حالت خوبه؟
‫خوبم، با بقیه حرف زدی؟
‫آره، همه چی مرتبه، ‫داریم ردیفش میکنیم.
‫میتونید پول رو جور کنید؟
‫- جورش میکنیم. ‫- اون رو بهم بده.
‫- هی، من الان توی یه مزرعه‌م... ‫- خفه شو دیگه لعنتی!
‫اگه به پلیس زنگ بزنی، ‫باید با دوستت خداحافظی کنی.
‫و اگه یه ذره عقل توی کله‌ت باشه، ‫به هیچکس در موردش نمیگی.
‫فقط پول رو پیدا کن و تمام.
‫و یادت نره، ما تو رو توی این اوضاع گند ننداختیم، ‫خودت این کار رو کردی. پیشنهاد میکنم این رو یادت بمونه.
‫پول رو جور میکنیم.
‫میتونیم یه جا همدیگه رو ببینیم، نمیدونم...
‫نه، این منم که تعیین میکنم کی و کجا.
‫- و تنهایی اومدی؟ ‫- آره؟
‫تمام شب خونه نیومده. ‫خبری ازش ندارم.
‫- فکر کنم به پلیس زنگ بزنم. ‫- نه، به پلیس زنگ نزن.
‫فقط بیخودی شلوغش میکنی.
‫ببین...
‫دلم نمیخواد این رو بهت بگم چون خودش ‫ نمیخواست چیزی بگم ولی اون خونه ‌ژیله.
‫اونجا چیکار میکنه؟
‫داره توی کارهای بازسازی بهش کمک میکنه.
‫و داره یکم از مسائل فاصله میگیره.
‫من چجوری باید با دخترها ‫از پس کارها بر بیام؟
‫بدون ماشین یا ‌چیز دیگه ‌ای؟
‫کی برمیگرده؟
‫- نمیدونم، دو یا سه روز دیگه. ‫- آخه...
‫ببین، نمیدونم ژاویر به چی ‫فکر میکنه، پیچیده‌ست.
‫ولی از این جدایی خیلی بهم ریخته، ‫که خب، طبیعی هم هست.
‫ولی آخه کدوم آدم ۴۰ ساله‌ ای ‫ این کار رو میکنه؟
‫خب، دقیقاً.
‫فکر کنم میخواست تو رو نگران کنه.
‫خب، نگرانم، نگرانم، ولی معنیش این ‫نیست که دلم براش تنگ شده، خب؟
‫چه عوضیِ خودخواهی.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو، باشه؟
‫ما ساعت ‌هاست که منتظریم، ‫کی بالاخره یکی باهامون حرف میزنه؟
‫قبلاً هم بهت گفتم، برای افراد زیر سن قانونیِ ‫ مفقود شده، به یه سرپرست قانونی احتیاج داریم.
‫اگه نداشته باشیم، همکارهام باید ‫تشخیص بدن که موضوع مشکوکه یا نه.
‫اون بهت گفت که چند روزه ‫ دوستش رو ندیده.
‫من همون دختر رو توی دفترم دیدم. ‫چند تا مرد دنبالش بودن.
‫اون احتمالاً توی خطره، این فقط ‫یه پرونده‌ ساده‌ مفقودیِ بچه نیست.
‫این ادعای توئه. ولی فعلاً، ‫تو فقط یه عکس و یه اسم داری.
‫حداقل سنش رو بهم بگو.
‫- معلومه که زیر سن قانونیه. ‫- هیچ نشونه ای نیست.
‫خب، میتونم با یکی از ‫ رئیس هات حرف بزنم؟
‫پس منتظر بمون.
‫لعنتی.
‫مطمئنی اطلاعات دیگه ‌ای نداری؟ ‫نمیدونم، مثلاً یه نام خانوادگی.
‫اینکه اهل کجاست. ‫اون آدم ها چی میخواستن؟
‫خب، اون هم مثل من داره ‫با مشکلات دست ‌و پنجه نرم میکنه.
‫منظورم اینه که شاید کار احمقانه‌ ای ‫ کرده و توی دردسر افتاده.
‫نمیدونم، منظورم اینه که ‫من روان‌ شناسش نیستم.
‫- اون بهترین دوستته یا نه؟ ‫- خب که چی؟
‫- خب، یعنی هیچی در موردش نمیدونی؟ ‫- ما در مورد این چیزها حرف نمیزنیم.
‫ببخشید، برتراند.
‫- بچه داری؟ ‫- آره، دو تا.
‫- چند سالته؟ ‫- اونا چند سالشونه؟
‫پسرم ۱۱ سالشه و دخترم ۱۷ سال.
‫رابطه‌تون با هم خوبه؟
‫رابطه‌م با یه نوجوون ۱۷ ساله خوب باشه؟
‫بد نیستیم.
‫به نظر مامان خوبی میای.
‫دارم تمام تلاشم رو میکنم.
‫چرا خونه رو ترک کردی؟
‫- همه ‌چی رو به‌ راهه، کریستل؟ ‫- آره.
‫- چیز دیگه ‌ای لازم ندارید؟ ‫- نه.
‫اگه بیشتر بخورم ممکنه ‫بالا بیارم، برای همین...
‫پس، صورت‌ حساب.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫داشتم فکر میکردم، دلت میخواد ‫یه کارت ‌پستال ازم بخری؟
‫دونه‌ ای یه یوروئه.
‫فکر کردم شاید پسرت ازشون خوشش بیاد. ‫بچه ‌ها عاشق اینجور چیزهان.
‫- نقاشیت خوبه. ‫- آره، قدیم ها توی مدرسه بهترین بودم.
‫و با خودم گفتم، خب، وقتی پول کافی داشته باشم، ‫میتونم به مدرسه هنر توی لیون یا توی پاریس برم نمیدونم.
‫میدونی چیه؟ ‫شماره و آدرسم رو بهت میدم.
‫اینجوری اگه پناهگاه پر بود، ‫میتونی پیشم بیای.
‫مطمئن نیستم شوهر و بچه‌ هات راضی باشن.
‫مگه نظرشون مهمه؟
‫واقعاً؟ خیلی خب. ‫پس رئیس خونه ای، مگه نه؟
‫آره، هستم.
‫نه فروشی، نه سفارشی. ‫باید منتظر بهار بمونیم.
‫لعنتی.
‫ژیل همش غر میزنه که چرا حقوقش ‫برابر نیست ولی من اونقدر درآمد ندارم.
‫خب، از پس این هم بر میایم، ‫همیشه همینجوری بوده.
‫- آره، مجبوریم. ‫- ژیل این روزها چطوره؟ مضطرب به نظر میاد.
‫- کلافه‌ست. ‫- واقعاً؟
‫- تو اینجوری فکر نمیکنی؟ ‫- نه، نه بیشتر از همیشه.
‫زود از کوره در میره، یکم تند مزاجه.
‫خب...
‫- کار دارم، بعداً می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫- چطوری؟ ‫- تو چطوری؟
‫- خیلی وقته اینجا نیومدم. ‫- آره.
‫- چه خبر؟ ‫- خب...
‫چی شد به اینجا اومدی؟
‫بیا اینجا، یه مشکلی پیش اومده.
‫بیخیال بچه ‌ها، داریم حرف میزنیم.
‫ولی فکر میکنم واقعاً باید الان به پلیس بگیم.
‫نه، ریسک نمیکنیم، داریم ‫ در مورد ژاویر حرف میزنیم.
‫خب، از کجا معلوم اگه ‫پول رو بدیم ولش کنن؟
‫اگه این رو قبول کنیم، ‫ممکنه هیچ ‌وقت تموم نشه.
‫حس بدی دارم.
‫اگه گند بزنیم، میکشنش.
‫راه دیگه‌ ای نداریم.
‫پول رو به اون زن و بچه‌ هاش میدیم و تمام.
‫من پولی ندارم، نمیدونم ‫چجوری باید از پسش بر بیام.
‫ما بدون تو یه کاریش میکنیم.
‫مهم اینه که ژاویر رو صحیح ‫و سالم به خونه بیاریم، مگه نه؟
‫و تمومش کنیم بره.
‫اگه میتونستم، هر چی داشتم میفروختم. ‫ولی توی دو روز غیر ممکنه، اصلاً راه نداره.
‫ببین، تو فقط هر کاری از دستت بر میاد بکن. ‫ من و لئو بقیه کارها رو ردیف میکنیم.
‫- نگران نباش، قبلاً به بانک زنگ زدم. ‫- من میتونم ۳ هزار، ۳۵۰۰ تا جور کنم.
‫بعدش هر ماه بهت برمیگردونم.
‫باشه.
‫تا تو توی بانکی، من میرم ‫یه خوراکی بخرم، چیزی میخوای؟
‫نه، نمیخورم.
‫یه دقیقه‌ دیگه زنگ میزنن.
‫- پول رو داری؟ ‫- الان داریم میگیریمش.
‫- با کسی حرف زدی؟ ‫- نه.
‫ساعت ۲ صبح، چهار راهِ بالای گردنه‌ وورژر.
‫جاده‌ کاره.
‫آره، میدونم کجاست.
‫از پلیس ملیس خبری نباشه.
‫برداشتن پول از بانک همیشه داستان داره.
‫اون یارو حتی ازم پرسید ‫میخوام باهاش چیکار کنم.
‫میای؟
‫- بفرما، صفحه بالا اومد. ‫- عالیه.
‫پس پست عمومی شده.
‫اینجوری اگه کسی چیزی بدونه، ‫میتونه باهات تماس بگیره.
‫شماره تلفنت رو هم گذاشتم، ‫درست همینجا، همه ‌چی ردیفه.
‫ممنون، خودم تنهایی هیچ‌ وقت ‫ نمیتونستم این کار رو بکنم.
‫خوشحالم که تونستم کمک کنم.
‫تازه، زیاد هم طول نکشید.
‫- نگهش میداریم، مگه نه؟ ‫- آره.
‫- چرا که نه؟ ‫- کارت تموم شد؟
‫این کیه؟
‫یه بچه‌ست از پناهگاهی که ‫درست بیرون فلومه‌ست.
‫و چرا داری این کار رو براش میکنی؟
‫چون یه بار بهش کمک کردم ‫و از اون موقع غیبش زده، نگرانم.
‫و چون پلیس کاری نمیکنه، من نمیدونم.
‫فقط دارم سعی میکنم ببینم ‫ میتونم پیداش کنم یا نه.
‫میخوای خودت پیداش کنی؟
‫خب، من سعیم رو میکنم.
‫خیلی خب.
‫از یه طرف، نمیخوام ‫منصرفت کنم ولی نمیدونم...
‫اگه جاش بودم به لیون یا گرنوبل ‫میرفتم، اینجوری فکر نمیکنی؟
‫اینجا کار زیادی برای انجام دادن نیست.
‫قرار نیست آسون باشه.
‫قرار نیست همه‌ چی آسون باشه.
‫دقیقاً، ممنون، قرار نیست ‫ همه ‌چی آسون باشه.
‫البته.
‫خب، حالا که کارت تموم شد، ‫میتونیم حرف بزنیم؟
‫آره، خانم.
‫شیشه خورده ریخته، پنجره شکسته.
‫نمیدونم، شاید کسی داخل اومده؟
‫آره، کلی شیشه شکسته روی زمین ریخته.
‫خیلی خب، بهم بگو. ‫پای کس دیگه ‌ای وسطه.
‫چی؟
‫با کس دیگه ‌ای هستی؟
‫نه، نیستم، چرا باید همچین سوالی بپرسی؟
‫خب، نمیدونم، قرار بود ‫ دنبالم بیای ولی نیومدی.
‫میگی دوسم داری، ولی دو روزه ‫که ازت خبری نیست. یهو غیبت زد.
‫نه، من...
‫فقط مجبور بودم به بابام کمک کنم، ‫فقط همین، سرم شلوغ بود.
‫مشغولِ چی بودی؟
‫وایسا، این یه جور بازجوییه یا چی؟
‫فقط توی کار با ماشین ‌آلات ‫ بهش کمک کردم، همین.
‫که چیکار کنید؟
‫منظورت چیه؟
‫لعنتی، رودی، دارم سعی میکنم ‫ باهام حرف بزنی.
‫خب، میخوای چی بهت بگم؟ ‫ درگیرِ تراکتورها بودیم.
‫لنت ‌های ترمز رو عوض کردیم، ‫ روغن رو عوض کردیم...
‫ما یه وقت ‌هایی هم به مرغ‌ ها دونه دادیم. ‫این همون چیزیه که میخوای بشنوی؟
‫راستش، آره.
‫نمیدونم، احساس میکنم نمیشناسمت.
‫منظورم اینه که با هم حرف میزنیم، ‫بدون اینکه چیزی از خودمون بگیم.
‫تو خانواده‌م رو میشناسی، ‫ولی من مالِ تو رو نمیشناسم.
‫ولی لازم نیست خانواده‌م رو بشناسی.
‫اونا آدم ‌های عجیبی ان.
‫یعنی چی؟
‫خب، دفعه بعد باهام بیا، خودت می‌بینی.
‫ولی حتماً چکمه بپوش.
‫باشه.
‫یه لحظه وایسا، چرا باید سر ‫ این موضوع عصبانی بشی؟
‫- نمیفهمم! ‫- فقط میخوام بدونم!
‫مثلاً مامانت کارش چیه؟
‫خب، مامانم دیگه نیست.
‫بس کن.
‫این مامانمه.
‫- داری دروغ میگی. ‫- این فقط یه گل رز نیست، احمق.
‫فقط اینکه، این تنها چیزیه ‫که ازش برام باقی مونده.
‫- لعنتی، متأسفم. ‫- نباش.
‫نگران نباش، اشکالی نداره.
[ میدان تیر ژیرود ] [ فروشگاه اسلحه ]
‫بفرما، این هم ۱۹۶ تا.
‫بگو ببینم، دوربین تفنگ دید در شب داری؟
‫بیا، نشونت میدم.
‫این یکی بهترینه، خب؟ ‫البته قیمتش ۲۳۰۰ یوروئه.
‫ولی زوم دیجیتال چهار برابری داره.
‫- آره. ‫- خب؟
‫بگیرش، روی دوربینت بذارش، قفلش کن...
‫نشونه بگیر، شلیک کن، به هدف بزن.
‫با فشنگ ‌ها، جمعاً ۲۴۹۶ یورو میشه.
‫خیلی خب، بفرما.
‫این ۲۰۰۰ تا.
‫۴۰۰، ۵۰۰...
‫این هم بابت اطلاعاتی که قراره بهم بدی.
‫تو چند تا شکارچی رو میشناسی که ‫ عضو انجمن شکارمون نیستن، مگه نه؟
‫خب، آره زیادن.
‫آره، ولی همون هایی که این ‫ اواخر همه ازشون شاکی بودن.
‫همون هایی که فکر میکنن صاحب اینجان.
‫هر وقت دلشون بخواد شکار میکنن.
‫کسی رو نمیشناسی؟ ‫چیزی به گوشت نخورده؟
‫دنبال دردسر میگردی؟
‫نه، فقط میخوام اونا رو بشناسم.
‫یه اسم بهم بده.
‫وقتی عضو نیستن، شکارچی‌ هایی که ‫ توی زمین ‌های شخصی شکار میکنن...
‫معمولاً پارانوئید میشن، که البته حق هم ‫ دارن، آره، چند نفری رو میشناسم.
‫حتی اسم هاشون رو هم نمیدونم.
‫بیخیال بابا.
‫وقتی پیشت میان، اونا حتماً باید ‫ مجوزشون رو نشون بدن، قانون اینه.
‫و اگه نپرسم چی؟
‫نه، شوخی نمیکنم! ‫ حتی نمیتونم بهشون زنگ بزنم.
‫اونا بهم زنگ میزنن و هر بار یه گوشی ‫ جدید بهم میدن، میتونی تصور کنی؟
‫خیلی خب.
‫- پس چیزی برام نداری. ‫- چرا، دارم.
‫ببین، نگاه کن، جدیدترین ‫مدل زیگ زائور رو دارم.
‫- عاشقش میشی. ‫ - ای عوضی.
‫این سرگرمی داره زیادی گرون ‫ تموم میشه، خداحافظ، ژولین.
‫- این رو اینجا میذارم، بهش نیاز ندارم. ‫ - خداحافظ، باشه.
‫چرا میخواستی اینجا همدیگه رو ببینیم؟
‫بالاخره میخوای موهات رو کوتاه کنی؟
‫آره، لابد همینه.
‫چوب ‌اسکی‌ ها حراج خوردن، میخوای؟
‫- نه، فقط از زن ‌هایی که اسکی میکنن خوشم میاد. ‫- واقعاً؟
‫خب، چیزی پیدا کردی؟
‫به نظر خودت چی؟ ‫هنوز کارم رو بلدم.
‫بابات خوشحال میشه. ‫میدونی که اصلاً باورت نداشت.
‫ببینیم اینجا چی داریم؟
‫داری چیکار میکنی؟ ‫اینجا نه، عوضیِ احمق.
‫- بنگ، بنگ! ‫- داری چیکار میکنی؟
‫باهام در نیفت! ‫لعنت بهت.
‫- یکم غم ‌انگیزه. ‫- باعث میشی لو بریم.
‫- شرط می‌بندم اون یارو زیاد رابطه نداره. ‫- تو چی؟ خودت رابطه داری؟
‫اگه فقط میدونستی.
‫هی، میدونی چرا اینجام؟
‫اسمت چیه؟
‫کسایی که پشت این کارن به زندان میرن.
‫تو هم همینطور، تو هم به زندان میری.
‫وقتی پلیس برسه، همتون به زندان میرید.
‫عجله کن!
‫غذا رو پیشش بذار و بیا پایین.
‫دارم همین کار رو میکنم، آنژلیک!
‫- همین الآن اسمم رو گفتی. ‫- اون کیه؟
‫آره. خب که چی؟
‫خب، الآن باید بکشیمش.
‫- اون کیه؟ ‫- کارل!
‫کارل!
‫- بشقاب رو نزدیک‌ تر بیار، نزدیک ‌تر بیارش. ‫- اسمم رو به گروگان گفت!
‫و خودت همین الآن چیکار کردی؟
‫لعنتی، احمق‌ های بیشعور.
‫- بیارش نزدیک‌ تر. ‫- واقعاً نمیتونم وقتی با همید بهتون اعتماد کنم.
‫فقط دارید همه‌ چی رو به گند میکشید!
‫هی، همتون به زندان میرید!
‫هی!
‫برو به پلیس بگو.
‫لئو؟‫ اینجایی؟
‫آره، بیا بالا.
‫لعنتی خیلی خسته‌م.
‫همش دارم این ‌ور و اون ‌ور میدوم.
‫میتونم یه چیزی بخورم؟
‫آره، بفرما ولی چرا این رو اینجا آوردی؟
‫خب، دیدی چقدر پول همراهمه؟ ‫آدم هیچ‌ وقت نمیدونه چی پیش میاد.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫باید باهات حرف بزنم، فرانک.
‫بگو، میشنوم.
‫میخوام باهات صادق باشم.
‫چی شده؟ ‫اتفاقی افتاده؟
‫نکنه میخوای بگی پول رو نداری؟
‫دارمش، با همون هم میری.
‫- لعنتی، ترسیدم. ‫- نگران پول نیستم.
‫- پس نگران چی هستی؟ ‫- نگران خودتم، فرانک.
‫- من؟ ‫- ژولین بهم زنگ زد.
‫خب؟
‫چرا باید پای کل دره رو وسط بیاری؟
‫داری چی میگی؟
‫هی، فکر کردی نمیشناسمت؟ ‫چی توی سرته؟
‫- هیچی. ‫- میخوای اونا رو بشناسی...
‫بدونی چرا بهمون شلیک کردن.
‫باید این سوال‌ ها رو بپرسیم، ‫اینجوری فکر نمیکنی؟
‫- بهت هیچ ربطی نداره! ‫- پس موضوع چیه؟
‫یکم واقع ‌بین باش، فرانک.
‫جدی میگم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- تلفنی با شهردار حرف زدم. ‫- شهردار؟
‫- زمین‌ دارهای بین اوژین و آلونداس... ‫- شهردار؟ کدوم شهردار؟
‫- با شهردار آلونداس حرف زدم. ‫- خب که چی؟
‫گرازهای وحشی همه ‌جا هستن.
‫آره، لابد، همش تصادف میشه.
‫خب که چی؟ ‫این چه ربطی بهم داره؟
‫پس ساکن ها خودشون باید یه فکری ‫ به حال جمعیت زیاد این کثافت ‌ها بکنن.
‫برای این کار، مخفیانه ‫به شکارچی ‌ها پول میدن.
‫آدم ‌هایی که حتی مجوز هم ندارن. ‫ یه مشت لاشخور، فرانک.
‫میخوای باور کنم اونا فکر کردن ‫ ما گراز وحشی ایم، همینه؟
‫نه، اصلاً اینجوری نیست.
‫- تو هم خوش‌ خیالی… ‫- گوش کن فرانک.
‫بیا اون پول رو بهشون بدیم ‫و به خانواده‌شون خسارت بدیم.
‫بیا ژاویر رو صحیح و سالم ‫به خونه برگردونیم تا پیش زنش بره.
‫تمام.
‫هیچکس، کسی رو نکشته.
‫این یه حادثه شکار بود. ‫همونجوری که توی روزنامه ‌ها گفتن.
‫چرا الکی جوش میزنی؟
‫بهم اعتماد کن، فرانک.
‫- دارم حقیقت رو میگم، ببین. ‫ - آره، باورت میکنم، حتماً.
‫به خودت بیا، باشه؟
‫همه چی درست میشه.
‫همین و بس.
‫هی!
‫اگه گشنته، میتونم برات ‫ یه چیزی درست کنم بخوری.
‫کوین دلامبر، دانشجوی سال دوم، ‫محبوبِ همکلاسی‌ هاش بود.
‫خانواده‌ش از اظهار نظر خودداری کردن.
‫- یه احساس افزاینده از... ‫- من فقط پناهش دادم.
‫ولی منظورم اینه که نمیتونیم بذاریم اون دختر ‫جوون همینجوری توی خیابون ‌ها پرسه بزنه.
‫اون زیر سن قانونیه.
‫و با این ‌همه اتفاقی که داره میفته...
‫من هیچ مرکز نگهداری محلی رو ‫ برای افراد زیر سن قانونی نمیشناسم.
‫چون باید تحویلش بدیم.
‫خب، برای همین فکر کردم ‫باید بهت زنگ بزنم.
‫می‌بینی؟
‫جاده‌ هری، رافورت رو میری ‫و به گردنه میرسی.
‫همونجاست.
‫هنوز وقت داریم، میدونی که.
‫امیدوارم بدونی داری چیکار میکنی.
‫من پیشش میمونم، ‫در موردش حرف زدیم.
‫بقیه هم از این موضوع خبر دارن؟
‫هیچ فرقی نمیکنه.
‫و وقتی میدونم تنها نیستم، ‫احساس امنیت بیشتری میکنم.
‫اگه دلت نمیخواد، مجبور نیستی بری.
‫خیلی خب، سایمون.
‫بیا بریم، دیگه وقتشه.
‫وایسا، فرانک، فرانک.
‫خیلی خب.
‫نگران نباش.
‫بجنب، سایمون!
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫دختر بیچاره روی کاناپه ‫ خوابش برد، بیاید داخل.
‫نمیدونم از کی اینجوری زندگی میکنه.
‫ولم کنید!
‫نه!
‫ولم کنید!
‫این رو یه لحظه نگه دار.
‫دوربین دید در شب برای چیه؟
‫از الآن به بعد، تو رانندگی میکنی.
‫تا موقعی که اونا رو ببینی، ‫همینجوری مستقیم برو.
‫سعی میکنم یه جای بالاتر پیدا کنم ‫تا از اونجا حواسم بهت باشه.
‫داری باهام شوخی میکنی؟ ‫داری من رو تنها میذاری؟
‫ببین، من نباید اینجا باشم.
‫اگه من رو ببینن، ممکنه ‫ اوضاع بیخ پیدا کنه.
‫- نه. ‫- بهشون اعتماد ندارم، اونا دیوونه‌ن.
‫اگه بهت شلیک کنن چی، ها؟
‫نمیتونی از کسی کمک بخوای.
‫اون بالا هیچ شاهدی نیست.
‫پول رو همون اول بهشون نده. ‫اول بخواه ژاویر رو ببینی.
‫فهمیدی؟
‫وقتی دیدیش، پول رو براشون بنداز.
‫ما حتی نمیدونیم اصلاً ‫پیدامون میکنی یا نه.
‫من اونجا میمونم. ‫بهت گفتم که هوات رو دارم.
‫لعنت به این وضع، خیلی روی اعصابی.
‫قبل از اینکه راه بیفتی، ‫ دو دقیقه بهم وقت بده.
‫- اون کجاست؟ ‫- پول رو آوردی؟
‫بیا اینجا.
‫راه بیفت!
‫یالا، همینجا وایسا.
‫- خفه شو! ‫- نکن!
‫همش همینجاست، ۲۰ هزار تا!
‫پول رو بهمون بده!
‫خیلی ‌خب، بزن بریم.
‫هی، قرارمون این نبود!
‫هی، ولش کنید!
‫خفه شو!
‫تو تنها نیومدی.
‫تنهام.
‫دهنت رو باز کن.
‫دهنِ لعنتیت رو باز کن!
‫- نه. ‫- گفتم دهنِ وامونده‌ت رو باز کن!
‫زود باش!
‫خفه‌ شو کثافت!
‫خفه شو، لامصب!
‫ژاویر؟‫ زخمی شدی؟
‫حالت خوبه؟ ‫ الان برمیگردم.
‫سایمون، خوبی؟
‫نه، نیستم، این آدم ‌ها روانی ان! ‫روانی ان، لعنتی!
‫فرانک، میخوایم چیکار کنیم؟
‫- چاقویی چیزی داری؟ ‫- آره.
‫لعنتی.
‫عوضی.
‫عوضی، حالا دیگه زیاد ‫حرف نمیزنی، مگه نه؟
‫اوه، لعنتی، لعنتی.
‫توی ماشین داشتن در مورد دزدیدن سایمون هم ‫حرف میزدن تا بتونن پول بیشتری بگیرن.
‫این بی ‌شرف ‌ها میخواستن ما رو بکشن.
‫- زود باش، زود باش. ‫- لعنتی.
‫آشغال کثافت!
‫- بی‌ شرف. ‫- فرانک، قراره چیکار کنیم؟
‫- بذار فکر کنم. ‫- به چی فکر کنی؟
‫در مورد اینکه قراره باهاشون چیکار کنیم. ‫باید از شرشون خلاص بشیم.
‫پاک عقلت رو از دست دادی؟ ‫جدی میگی؟
‫- باهاشون چیکار کنیم؟ ‫- بیا آتیششون بزنیم، لعنتی.
‫جنازه ‌ای نباشه، جرمی هم نیست.
‫خب تو کی هستی، ‫ هان؟ اسمت چیه؟
‫لعنتی، هنوز نفس میکشه.
‫لعنتی.
‫- گندش بزنن. ‫- عوضیِ آشغال!
‫فرانک.
‫لعنتی.
‫سایمون، کمکم کن.
‫بیا توی ماشین بذاریمش.
‫یالا، زود باش.
‫- مرتیکه‌... ‫- لعنت بهش.
‫جدی میگم، فرانک.
‫تو همین الآن دو نفر رو کشتی. ‫الآن نقشه‌ت چیه؟
‫بقیه‌شون چی؟ ‫حتی نمیدونیم چند نفرن.
‫اونجایی که من بودم، ‫اسم یکیشون کارل بود.
‫بیا کاری رو که لازمه بکنیم، همین و بس.
‫مگه اینکه...
‫مگه اینکه تصمیم بگیری لومون بدی.
‫میدونی که من هیچ ‌وقت ‫ همچین کاری نمیکنم.
‫بحث عدالته.
‫ما هیچ ‌وقت هیچکدوم ‫از اینا رو نمیخواستیم.
‫تو اینجا عدالتی می‌بینی، ها؟
‫همینجا و همین الآن، وسط این کوه‌ ها؟
‫نه، همچین چیزی وجود نداره.
‫اینجا قانون خودمونیم.
‫موافقم، بیا از شر این عوضی ‌ها خلاص بشیم. ‫ اونا میخواستن تو رو بکشن!
‫شما دو تا، سوار وانت بشید و دنبالم بیاید.
‫آره، یالا سایمون، راه بیفت!
‫- بله؟ ‫- ژیل؟
‫- بله؟ ‫- هنوز خونه ‌ای؟
‫آره، چی شده؟
‫- کلیدهای کارگاه ساختمونی رو داری؟ ‫- آره، چطور؟
‫ما توی راهیم.
°°مترجم : احسان°° ○○@Ehsan_Cn○○
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]